"Zaletą tej książki jest to, że nie walczy z wiatrakami, nie straszy pozornymi lub wtórnymi zagrożeniami związanymi z natłokiem przemocy w mediach, choć i na ten aspekt zwraca uwagę. Autorzy trafnie - moim zdaniem - wskazują głównego winowajcę. Jesteśmy nim my sami." - prof. Janusz Czapiński, psycholog (fragment przedmowy).

Jest to wyjątkowy poradnik krótkoterminowej "terapii odwykowej", chociaż autorzy nie namawiają nikogo do całkowitego odcinania się od masmediów. Proponują zachować umiar. Oglądanie programów telewizyjnych musi być regulowane, kontrolowane i limitowane. Książka adresowana jest do rodziców, którzy oczywiście "wiedzą lepiej", a mimo to ich dzieci są uzależnione od telewizora, gier komputerowych. Przedstawione są alternatywne rozwiązania wobec telewizji oraz zajęcia pośrednio z nią związane. Autorzy proponują łatwy i wielokrotnie sprawdzony czterotygodniowy plan pozwalający wyzwolić się z elektronicznego nałogu. Ułatwi nam, bo przecież w jakimś stopniu wszyscy obcujemy z tymi urządzeniami, odzyskać równowagę życiową i znalezienie czasu na inne ważne poczynania. To co bowiem ważne to właściwy dystans do telewizji i mediów w ogóle z korzyścią dla dobra nadrzędnego - czasu dla rodziny, bliskich i przyjaciół oraz swobody cieszenia się sobą i rozwijania swoich zainteresowań; w tym naturalnego poznawania świata.

Czytelnikom "Strony Dzieci Sprawnych Inaczej" polecamy także tą część książki, która w dwuznacznym tytule "Dwa oblicza mikroprocesora" omawia zagadnienia związane z komputerem czy internetem. Jak słusznie zauważono "komputery są cennym narzędziem wzbogacającym zakres środków dydaktycznych dostępnych uczniom. W każdym programie szkolnym, który je wykorzystuje, stosowne oprogramowanie powinno być odpowiednie do wieku". Nie jest więc celem "samym w sobie" - jego nagminne wykorzystywanie na każdym etapie rozwoju wyłącznie dla samej idei obcowania z komputerem jest szkodliwe dla naturalnego rozwoju dziecka. Komputer nie zastępuje świata w tym - myśląc owym kontekstem - nauczyciela. Jest środkiem dydaktycznym "uzupełniającym książki" - nie zaś "zastępującym odręczne pisanie i osobistą współpracę z nauczycielem". Internet w oczach autorów słusznie oczywiście kojarzy się z edukacją, gdzie np. "poczta elektroniczna umożliwia chociażby grupom szkolnym i pojedynczym osobom tworzenie i wymianę korespondencji. Uczniowie mogą również włączać się do ogólnokrajowych grup dyskusyjnych skupiających się na tematach związanych na przykład z badaniem kosmosu czy ochroną środowiska naturalnego". Wskazują także na rolę stron WWW w tym zakresie ważnym i merytoryczny,. Jednak także z drugiej strony na niebezpieczeństwa - "dla niektórych młodych ludzi jest on pretekstem do ucieczki w inny świat, w którym panuje niczym nie skrępowana wolność słowa. W rezultacie dzieci mogą znaleźć miejsca, gdzie seks i przemoc przedstawia się w sposób, który wielu rodziców uznałoby za nieodpowiedni". I dalej: "rodzice muszą starannie nadzorować posługiwanie się internetem czy mediami w ogóle przez dzieci".

To co więc najważniejsze - dzieciom potrzebny jest opiekun, wychowawca, rodzice nade wszystko. To oni kształtują właściwe poczucie oceny "dobra i zła". Tylko wtedy dzieci świadomie korzystać będą bez zagrożeń z nowości technicznych - w tym mediów. One świata i rodziców nie zastąpią...

BSN, WN