| |
6 rad na kryzys
Każdy człowiek to odrębny wszechświat. Każdy posiada własną psychikę. Reaguje
na bodźce, stresy, sytuacje trudne, kryzysy w swój indywidualny sposób. Nie można ustalić
jednej recepty na bezpieczne życie. Każdy z nas musi iść swoją ścieżką. Jednak tak, jak
gwiazdy i planety podlegają ogólnym prawom kosmosu, tak ludzie popełniają bardzo podobne błędy.
Jest nieuniknionym, aby żyć i nie ulegać stresom, nie znaleźć się w sytuacji trudnej
lub nie przeżyć kryzysu psychologicznego. Niektórzy uczeni twierdzą, że życie polega na
ciągłym wychodzeniu z jednego kryzysu, a wchodzeniu w drugi. Nikogo z nas nie ominie
kryzys psychologiczny, z którego nie będziemy potrafili wyjść, a dalsze nasze funkcjonowanie
wydawać się będzie niemożliwe. Zaistnieją przeszkody dla nas nie do przejścia.
Należy pamiętać, że kryzys jest subiektywny, to znaczy, że nam wydaje się nierozwiązywalny. Będąc w kryzysie czujemy się bezradni.
Nie aspiruję do tego, że mogę dawać porady i rozwiążę czyjeś problemy, nie. Pragnę jednak
podsunąć kilka myśli p. prof. Zenomeny Płużek, psychologa, pedagoga, które warto
spróbować wcielić w życie - w trudnym okresie:
1. REALIZM
rozpatrywać kryzysy w jego realnych wymiarach.
Ponieważ tkwimy w samym środku kryzysu, trudno jest nam ocenić jego przyczyny,
wagę i treści. Należy spróbować spojrzeć na niego od zewnątrz, obiektywnie. To pozwoli
nam zaakceptować naszą sytuację, własne cierpienie, ale nie pozwoli stać się obojętnym,
zrezygnowanym. Przede wszystkim spokój i wewnętrzne pogodzenie się z bólem.
I choć wydawać się będzie, że świat się wali", to nie zawali się, choć na pewno się
zatrzęsie.
2. OPTYMIZM
każdy kryzys może stać się kryzysem powodującym wzrost.
Gdy pozytywnie będziemy przeżywać kryzys i pokonamy go będziemy silniejsi.
3. CAŁOŚCIOWOŚĆ
analizować kryzys całościowo w kontekście aktualnego stanu psychicznego.
Często objawy kryzysu, który widać to czubek góry lodowej i jego rozmiary mogą być
o wiele potężniejsze niż nam się wydaje.
4. KULTURA
starać się wykorzystać właściwe pouczenia oraz dotychczasowe sposoby
radzenia sobie.
Należy zorientować się jakimi sposobami radzenia sobie w trudnych sytuacjach
dysponuje się , co najbardziej zwykle pomagało. Przez całe nasze życie gromadziliśmy
we własnym wnętrzu pewne wartości : w domu rodzinnym, w szkole, wśród znajomych,
na studiach. Teraz należy z tego skorzystać i nie zapominać kim jesteśmy i jak skorzystamy
z naszego wewnętrznego magazynu.
5. PRZYKŁAD DRUGICH
wykorzystanie doświadczeń innych ludzi przeżywających kryzysy.
Będąc w kryzysie wykorzystajmy doświadczenia innych ludzi, nie zapominajmy pomagać
innym w podobnej sytuacji. Pomagając drugiemu pomagamy sobie, ponieważ otwieramy się
na dylematy i dramaty, które mogą się stać naszym udziałem. Można uczyć się nabierania
zdrowego dystansu wobec osoby przeżywającej kryzys.
6. JEDNOŚĆ
szukać pomocy u drugich.
Przyjaźń to relacja dawania z siebie jak najwięcej z siebie. Gdy jesteśmy w trudnym
okresie nie bójmy się brać od innych wsparcie, bo jest ono dla opoką i gruntem, od którego
odbijemy się, aby wrócić do "normalnego" funkcjonowania.
Zdaję sobie sprawę, że nie rozwiązuję tu żadnych problemów. Moim zamysłem było,
aby zaświecić iskierkę w tunelu, a określenie "bez wyjścia" straciło racje bytu.
Mariola Dębska
Zobacz także
http://www.dzieci.org.pl/depresja.html
http://www.itaka.org.pl/
http://www.dzieci.org.pl/pap/nauka/20010301182752.html
http://www.opi.org.pl:3333/rekordy/52000/52353.htm
http://sargon.kul.lublin.pl/wns/struktur/ips/
http://www.wydm.pl/zeszyty/32000/pluzek.html
10 grudnia 2000
|
| |
Autorzy serwisu nie ponoszą odpowiedzialności za działalność wymienionych fundacji, stowarzyszeń i organizacji, oraz
treść ogłoszeń i apeli zamieszczonych przez osoby trzecie. Serwis jest niezależny, a informacje publikowane są
bezpłatnie i za zgodą ich autorów.
Wszelkie prawa zastrzeżone -
prawo
© 2000-2001 Bożena i Wojciech Nowakowscy
|
|
|
|
