;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
Tego dnia atmosfera w domu była inna niż zwykle. Wszyscy dobrze pamiętali swoich bliskich, których nie ma już między nami. Na cmentarzu tak, jak co roku zapaliliśmy wspólnie znicze na grobach mojej prababci i pradziadka, później modliliśmy się za nich nad ich grobem. Modliliśmy się o to, aby i oni mogli dostąpić raju i aby byli zawsze szczęśliwi. Było miło. Będę długo pamiętać ten dzień, aż do następnego 1 listopada, kiedy to znów zapłonie znicz na grobach naszych bliskich.Bernadetta Półchłopek
Ja obchodziłam święto 1 listopada razem z cała rodziną. Wstałam rano i z całą rodziną poszłam do kościoła. Potem pojechałam na cmentarz znajdujący się na Białym Prądniku. Razem z rodzicami zapaliłam znicze, pomodliłam się za moją babcię i mojego dziadka. Moja mama układała wiązankę i bukiety. Na każdym grobie paliły się znicze i były ułożone kompozycje z pięknych kwiatów. Cmentarz wyglądał przepięknie. Później pojechałam na drugi cmentarz krakowski - Rakowice. Spotkałam tam moją ciocię i wujka, tak, jak co roku, przy grobie mojej kuzynki. Bardzo chciałabym, żeby osoby z mojej rodziny żyły, gdyż tęsknię za moimi bliskimi. Pamiętam ich tylko z opowiadań mojej mamy i taty. Smutno mi, gdy ktoś zapomina o święcie Wszystkich Świętych i uznaje go za zwykły dzień, nie różniący się od innych. Chciałabym ich jeszcze kiedyś zobaczyć.Dorota Ryś
Co roku tego dnia jeździmy do Przemyśla na grób mojego dziadziusia. Mama kupiła piękne kwiaty: różowe, białe i miodowe. Gdy doszliśmy do grobu mama się wzruszyła, bardzo kochaliśmy dziadziusia. Gdy poukładaliśmy wszystko na grobie wydawał się najpiękniejszy. Wtedy przypomniał mi się jego wyraz twarzy. Zawsze był pogodny i uśmiechnięty. Bardzo kochał kwiaty i truskawki. Następnie odwiedziliśmy groby moich pradziadków i prapradziadków. Nigdy ich nie znałam, lecz zawsze, gdy tam przyjeżdżam czuję, że są mi bliscy. Zaświeciliśmy znicze i pomodliliśmy się za nich. Cmentarz, na którym spoczywają nazywa się "Przekopana". "Przekopana" jest piękna, jest tam dużo drzew.J. Lewandowska
Razem z rodziną zapalałam znicze i lampki na grobie mojej prababci i dziadka oraz na grobie nieznajomego żołnierza. Z wielkim zaszczytem zapalałam znicze na jego grobie. On oddał życie za naszą ojczyznę, a Polacy nie umieją tego uszanować i bardzo zaniedbali ten grób. Trochę weselej się zrobiło po udekorowaniu nagrobka kwiatami i zniczami.Iza Halik
1 listopada to dla mnie bardzo ważne święto. Odwiedzam groby zmarłych, modlę się za nich. Wspólnie z rodziną rozmawiam i wspominam moich bliskich. Na grobach zmarłych zapalam znicze. W ten dzień na każdym grobie pali się, choć jeden znicz. Wtedy cmentarz wygląda wspaniale. W ten dzień nachodzą mnie refleksje, a także rozmyślam o moim życiu. Znałem niektórych zmarłych i teraz bardzo mi ich brakuje. Podczas tego dnia panuje dziwna atmosfera, nie potrafię jej określić, ale na pewno nie jest taka jak w inne dni. Nie wiem, dlaczego, ale lubię to święto.Tomek Święch
1 listopada - dzień, w którym zapomina się o radosnych chwilach, przyjemnościach i uśmiechu, natomiast trzeba pamiętać o tych, którzy odeszli już z tego świata. Tego dnia wszystkie polskie rodziny w zadumie i pokorze idą na cmentarze, gdzie w pokoju spoczywają ich bliscy. Nie można zapomnieć o zmarłych, trzeba się za nich modlić, ponieważ czasem te nieszczęśliwe dusze naszych babć czy dziadków czekają, aż my żyjący ludzie pomodlimy się o ich zbawienie, i wtedy one uradowane wyjdą z czyśćca i pójdą do nieba. Ludzie nie tylko chodzą na groby bliskich, pamiętają także o grobie nieznanego żołnierza. W żadnym wypadku nie można zapomnieć o tych, którzy polegli w walce o niepodległość. O tych, którzy cierpieli w poświęceniu za ojczyznę. Oddali swoje życie za Polskę.Kasia Pilch
1 listopada wstałam bardzo wcześnie. Dzień wcześniej moja mama kupiła znicze i kwiaty. Pojechaliśmy autobusem na cmentarz Rakowicki. Pomodliliśmy się nad grobem, położyliśmy kwiaty i zapaliliśmy znicze. W tym dniu cmentarz wyglądał przepięknie. Prawie na każdym grobie paliły się znicze i było dużo kwiatów. Lecz były wyjątki. Niektóre nagrobki były opuszczone. Widać było, że nikt nie był przy tym grobie od wielu lat. Nie było kwiatów, a znicze były potłuczone i bardzo zakurzone. Było mi przykro, że nikt nie pamięta o tej zmarłej osobie. Po powrocie do domu bardzo dużo myślałam. Wspominałam moich bliskich, którzy odeszli: babcię, dziadka, tatę mojej koleżanki a teścia mojej siostry i innych z mojej rodziny. Było mi bardzo smutno, że nie ma ich ze mną. W tym dniu bardzo gorliwie się za nich pomodliłam. Wiem, że czuwają nade mną. Bardzo ich kocham i wiem, że kiedyś jeszcze zobaczę.Joanna Pawlikowska
Wszystkich Świętych 2001 - Rakowicki cmentarz w Krakowie - foto: Wojciech Nowakowski
