Autor Wątek: Autistic Girl Expresses Profound Intelligence  (Przeczytany 8820 razy)

0 Użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

m8rii

  • Zasłużony
  • *****
  • Wiadomości: 766
Autistic Girl Expresses Profound Intelligence
« dnia: Grudzień 10, 2010, 16:20:15 »
ku pokrzepieniu serc ::)

Autistic Girl Expresses Profound Intelligence


w telegraficznym skrócie - dziewczynka z diagnozą głębokiego autyzmu i uznana za umiarkowanie upośledzoną, zaczyna komunikować się za pośrednictwem komputera, dziś ma swój blog http://carlysvoice.com/ i udziela się na twitterze
« Ostatnia zmiana: Grudzień 14, 2010, 08:53:19 wysłany przez m8rii »

ewajan

  • Zasłużony
  • *****
  • Wiadomości: 711
Odp: Autistic Girl Expresses Profound Intelligence
« Odpowiedź #1 dnia: Grudzień 10, 2010, 20:35:09 »
"Człowiek potrzebuje innych ludzi,
By rozwijać się i spełniać”.

m8rii

  • Zasłużony
  • *****
  • Wiadomości: 766
Odp: Autistic Girl Expresses Profound Intelligence
« Odpowiedź #2 dnia: Grudzień 11, 2010, 22:44:38 »
ano, gdyby nie zajmowało to ponad tydzień pracy dorobiłabym napisy
w wolniejszych chwilach mogłabym po kawałku tłumaczyć, ale bez umieszczania (synchronizacji) napisów w filmiku
takie wolne (nie profesjonalne) tłumaczenie w kolejnych postach
jak będzie więcej luzu, postaram się postarać, chociaż nie obiecuję na 100% bo spisywanie ze słuchu to koszmarna robota (jak dla mnie)
« Ostatnia zmiana: Grudzień 13, 2010, 17:47:21 wysłany przez m8rii »

m8rii

  • Zasłużony
  • *****
  • Wiadomości: 766
Odp: Autistic Girl Expresses Profound Intelligence
« Odpowiedź #3 dnia: Grudzień 13, 2010, 10:12:04 »
bez poezji, tłumacznie robocze ::) czasem może być po polskiemu, nie dam rady wszystkiego wygładzić



(zapowiedź) Niewykluczone że jest to najbardziej spektakularny coming out jaki kiedykolwiek widzieliśmy. Mała dziewczynka, niezdolna do wypowiedzenia nawet pojedynczego słowa ani nawiązania kontaktu z otaczającym ją światem zewnętrznym w jakikolwiek sposób. Albo tylko wszyscy tak uważali. Kiedy skończyła 11 lat, wydarzyło się coś niezwykłego. ABC John McKenzie z historią dziewczynki wyrywającej się z własnego ciała.


(ekran i „głos Carly”) Nie wiesz jak to jest być mną, kiedy nie możesz siedzieć bez ruchu ponieważ wydaje Ci się że Twoje nogi płoną, albo masz wrażenie że setki mrówek chodzą Ci po ramionach.



(narrator) Jak to się stało że te potężne słowa wydobyły się z tego (wymachującego?) ciała?

(ekran i „głos Carly”) Ludzie patrzą na mnie i zakładają, że jestem tępa, bo nie mówię.

(narrator) Coś niezwykłego stało się z tą 14-stolatką, która została uznana za niedorozwiniętą umysłowo. Coś co może pomóc ujawnić tajemnice tego zaskakującego zaburzenia.

(ekran i „głos Carly”) Czego chcę? Chcę być jak każde inne dziecko. Ale nie mogę. Ponieważ jestem Carly.


(narrator) Urodzona w Toronto w Kanadzie, Carly Fleischmann miała 2 latka kiedy stało się jasne, że nie nadąża za swoją siostrą bliźniaczką Taryn.

(tata) Kiedy mówią Ci, że Twoje dziecko będzie opóźnione w rozwoju, że może osiągnąć poziom rozwoju 6 latka, to tak jakby Cię ktoś kopnął w jaja.

(narrator) Kiedy Artur Flieschmann i jego żona Tammy, dowiedzieli się że diagnoza to autyzm, oczekiwali najgorszego. Że bliźniaczki zmierzały w przeciwnych kierunkach.


(dziennikarz) Jak źle było z Carly w pierwszych latach?

(tata) Strasznie. Niektóre opóźnienia spowodowały że nie mogła chodzić, siadać.

(narrator) Było jasne, że Carly, jak większość autystycznych dzieci, była zagubiona we własnym świecie. Wiecznie pływając pod wodą.

(tata) Wszyscy lekarze mówili: „Wy jesteście rodzicami, róbcie tak dużo dla tego dziecka ile sami uważacie, że powinniście zrobić.”

(narrator) Fleischmanowie zostali zdani na siebie. Specjaliści powiedzieli im, że wczesna interwencja jest najważniejsza. Od 3ciego roku życia terapia Carly była intensywna, nieubłagana.

(tata) Było to około 40-60 godzin terapii 1:1 tygodniowo, zawsze 3-4 terapeutów pracowało z dziewczynką. Jeśli jakieś podejście się nie sprawdzało, szliśmy dalej i próbowaliśmy czegoś innego.

(dziennikarz) Nie poddawaliście się, cały czas naciskaliście Carly.

(tata) Jeśli spojrzysz w Carly oczy, widzisz wrodzoną inteligencję, więc się nie poddaliśmy. Nigdy się nie poddaliśmy.

(narrator) Ale jeśli inteligencja była, Carly nieustanne kołysanie, machanie rączkami, furia/napady złości, ukrywały jakiekolwiek jej ślady, co gorsza nie mówiła. Ani słowa.


(psycholog kliniczna) Nie zakładałam, że osiągnie jakąkolwiek płynną formę komunikacji.

(narrator) dr Nicole Walton-Allen psycholog kliniczny, prowadzący program terapii Carly.

(psycholog kliniczna) Jej profil był taki że została uznana za głęboko autystyczną i więcej niż prawdopodobne upośledzoną umysłowo w stopniu umiarkowanym.

(dziennikarz) Myśleliście kiedyś o oddaniu jej do ośrodka/dps?

(tata) Niektórzy znajomi mówili, usunęliście się z życia, wydajecie tysiące dolarów na terapie, tak naprawdę nie macie postępów, więc oczywiście zaczynasz się zastanawiać czy nie powinna być w „domu grupowym” (dps?)

(dziennikarz) Ale zdecydowaliście inaczej.

(tata, łamiącym się głosem) Nie byłem w stanie tego zrobić. Nigdy bym tego nie zrobił... Jak można zrezygnować z własnego dziecka?


(narrator) Pomimo tysięcy godzin terapii trwającej miesiącami i latami, postępy Carly były zatrważająco powolne. To jest do dnia, około 3 lata temu, kiedy Carly miała 11 lat, po raz pierwszy podeszła do komputera i to co nastąpiło potem było tak głębokim przełomem, że w końcu przebiło milczący tajemny świat Carly.

(terapeutka) Była dość poddenerwowana i zaczęła literować B O L  plus coś jak I - BOLI. Chwilę później literuje P O M O. Domagaliśmy się by dokończyła, dopisała C Y. Więc napisała POMOCY. Następnie wstała, poszła za kanapę i zwymiotowała.

(narrator) Barbra (Fetton-Nash?) jest jedną z wieloletnich terapeutek Carly.

(dziennikarz) Co Ci to powiedziało?

(terapeutka) Dowiedzieliśmy się że dzieje się tam dużo więcej niż widzieliśmy. Dla nas był to prawdziwy przełom, ponieważ nie uczyliśmy jej szczególnie tych słów.

(tata) Na początku nie wierzyliśmy w to. Znając to dziecko od 10 lat i ani razu nie widząc by cokolwiek pisała, jasne że będziesz sceptyczny.

(narrator) Każdy był. Wliczając pozostałych terapeutów, którzy byli teraz zdesperowani żeby zobaczyć dowód. Ale Carly odmawiała pisania okazując te same histeryczne zachowania, które doprowadziły specjalistów do tego, że dostała etykietę opóźnionej umysłowo.

(psycholog kliniczna) (Zdzierała?) ubrania, szła do łazienki i zajmowała się rozmazywaniem kału. Pisanie było ok, ale nikt nie mógł tego widzieć.

(narrator) To co było potrzebne to twarde zasady, jeśli Carly czegoś chciała musiała najpierw o tym napisać.

(terapeuta) Najpierw piszesz, potem dostajesz. Zaczynamy!

(psycholog kliniczna) O... musiała na to zapracować. Jeśli potrzebowała informacji, jeśli chciała gdzieś iść, musiała to napisać. Sama.

(narrator) W końcu, kilka miesięcy później, Carly zaczęła pisać dla innych.

(terapeutka) Zaczynała rozumieć że za pomocą komunikowania się miała możliwość (...  ...?) (5:04) (dotrzeć do innych?).

(narrator) To co wyszło spod jej palca wciskającego po jednym klawiszu, z płynnością której nikt nie wierzył, było zadziwiające.

(ekran i „głos Carly”) Jestem autystką, ale to nie stanowi o mnie (nie jest moje prawdziwe ja). Zanim mnie ocenisz, poświęć czas by mnie poznać.

(„głos Carly”) Jestem miła, zabawna i lubię się bawić.

(narrator) Potokiem słów Carly zaczęła wyjaśniać tajemnice stojące za jej często burzliwymi zachowaniami. Jak walenie głową.

(„głos Carly”) Jeśli tego nie zrobię mam wrażenie że moje ciało zaraz eksploduje. Jest to coś jak przy potrząsaniu puszką coli. Gdybym mogła to powstrzymać, zrobiłabym to, ale to nie jest jak wyłączenie przełącznika. Wiem co jest nie tak, ale to jest tak jakbym walczyła o to z własnym mózgiem.

(terapeuta) Używaj słów.

(narrator) Carly nie była nieśmiała jeśli chodzi o wyrażanie swoich pragnień i frustracji.

(„głos Carly”) Chcę być zdolna do chodzenia do szkoły z normalnymi dziećmi, ale ich nie denerwować, ani nie straszyć jeśli uderzę w stolik albo krzyczę. Chcę czegoś co ugasi pożar.

(tata) Byliśmy również przerażeni, bo przez lata mówiliśmy o niej przy niej jakby jej nie było.

(narrator) Teraz, po raz pierwszy, Carly była w stanie rozmawiać z rodzicami.

(mama) Odpowiesz tacie?

(tata) Chcę pojeździć skuterem. Możemy to zrobić? Pojedziesz ze mną? Myślę że będzie zabawnie.

(dziennikarz) Więc to jest Twoja córka. W końcu się z nią spotkasz. Jak było?

(tata) Niesamowicie? (śmiech) Niesamowicie! Przestałem patrzeć na nią jak na osobę niepełnosprawną. A zacząłem, jak na poniekąd impertynencką i (...?) nastolatkę (w tle słychać: „Obiecałaś! Okłamałaś mnie?” w tonie radosnego przedrzeźniania się).

(ekran) Bardzo chciałabym być gospodarzem spotkania dot. autyzmu z udziałem światowych przywódców, które w końcu musi się odbyć

(„głos Carly”) Chciałabym żeby ludzie wiedzieli, że nikt mi nie mówi co mam powiedzieć. I nie mam ręki w tyłku jak pacynka.

(tata) Carly bardzo jasno się wyraziła, że odbiera się jako zwykłe dziecko zamknięte w ciele, które robi rzeczy nad którymi nie ma kontroli.

(narrator) Obok siostry bliźniaczki Taryn łatwo byłoby ją zbyć określeniem „słabej” intelektualnie. To jest dopóki nie zadasz jej pytania.

(terapeuta) Carly, dlaczego, Wy, dzieci autystyczne, zakrywacie uszy, trzepoczecie rękoma, buczycie i kołyszecie się?

(„głos Carly”) To nasz sposób na zagłuszenie bodźców „wchodzących”, które jeśli jest ich dużo na raz przeciążają nas. Tworzymy bodźce „wychodzące” by zablokować „przychodzące”.

(narrator) Mózg Carly, w przeciwieństwie do większości ludzi, jest przytłoczony przez zmysł wzroku i słuchu. Smak i zapach.

 
(„głos Carly”) Nasze mózgi są inaczej okablowane. Przyjmujemy wiele dźwięków i rozmów jednocześnie. Przejmuję na siebie tysiące obrazów ludzkiej twarzy kiedy na nią patrzę. Dlatego ciężko nam patrzeć na ludzi.

(narrator) Rzecz którą kontroluje jest kiedy i gdzie będzie pisać. Zazwyczaj musi być motywowana (w tle słychać terapeutę „Dokończ, świetnie Ci idzie!”). Kiedy próbowałem rozmawiać z Carly nie odpisywała.

(dziennikarz) Powiem Ci wszystko co chcesz wiedzieć.

(narrator) Jej palec godzinami unosił się nad klawiszami. Aż przywołałem temat mojego syna.

(dziennikarz) Chce grać w futbol.

(terapeutka) Uśmiecha się, to będzie coś zabawnego.

Carly też się śmieje.

(dziennikarz) Wstydzisz się?

Śmiechy.

(terapeutka) Dawaj, chcesz usłyszeć co ma do powiedzenia?

Na ekranie widać pytanie: „Czy jjest ładny?

(dziennikarz) Tak, myślę że jest ładny.

(tata) Porozumiewamy się od dwóch lat i za każdym razem kiedy coś pisze, towarzyszy temu uczucie (...?) (8:26) (owe? Wdzięczności???) (zachwytu? zdumienia?)

(„głos Carly”) Drogi Tato, uwielbiam kiedy mi czytasz. Uwielbiam też to, że we mnie wierzysz. Wiem, że nie jestem najłatwiejszym dzieckiem na świecie. Mimo wszystko zawsze jesteś przy mnie, trzymasz za rękę i podnosisz. Kocham Cię.

(tata) Przebrnę przez wiele bezsennych nocy by to usłyszeć. Wydam każdy grosz, który mamy by to usłyszeć.

(dziennikarz) Był jakiś szczególny „list” który spowodował gulę w gardle?

(tata) W tym „liście” gdzie pisze, że nigdy nie byłem w jej ciele, że chciałaby żebym przez jeden dzień był w jej ciele...



(narrator) Rok po tym jak pierwszy raz spotkaliśmy Carly, jest szczęśliwsza, spokojniejsza, bardziej niezależna, pisze nawet książkę. Ma też własny blog i regularnie udziela się na twitterze odpowiadając na pytania ludzi z całej Ameryki Północnej.

(tata) Myślę, że Carly wie, że ma teraz głos który może pomóc innym dzieciakom. Patrzy teraz na siebie jak na osobę która zaznaczy swoją obecność na tym świecie. A to musi wpływać na jej życie.

(dziennikarz) Na co masz teraz nadzieję dla Carly?

(tata) Chcę żeby była szczęśliwa, chcę żeby miała marzenia i cele, osiągała te cele pomimo swoich wyzwań/ograniczeń.

(ekran i „głos Carly”) Myślę, że jedyną rzecz jaką mogę powiedzieć jest „Nie poddawaj się”. Twój głos wewnętrzny znajdzie drogę na zewnątrz. Mój znalazł.




[koniec]

« Ostatnia zmiana: Grudzień 15, 2010, 06:17:30 wysłany przez m8rii »

ewajan

  • Zasłużony
  • *****
  • Wiadomości: 711
Odp: Autistic Girl Expresses Profound Intelligence
« Odpowiedź #4 dnia: Grudzień 13, 2010, 11:54:32 »
Wielkie dzięki,
(tata) Jeśli spojrzysz w Carly oczy, widzisz (...) inteligencję, więc się nie poddaliśmy, nigdy się nie poddaliśmy.

Ja też dlatego się nie poddaje
"Człowiek potrzebuje innych ludzi,
By rozwijać się i spełniać”.

m8rii

  • Zasłużony
  • *****
  • Wiadomości: 766
Odp: Autistic Girl Expresses Profound Intelligence
« Odpowiedź #5 dnia: Grudzień 14, 2010, 09:06:03 »
zafiksowałam się na dziewczynie

Carly types to Larry King
Carly types to Larry King

tak wygląda proces pisania Carly
w drugiej połowie filmiku widać ile ją to kosztuje
« Ostatnia zmiana: Grudzień 14, 2010, 16:56:53 wysłany przez m8rii »

m8rii

  • Zasłużony
  • *****
  • Wiadomości: 766
Odp: Autistic Girl Expresses Profound Intelligence
« Odpowiedź #6 dnia: Grudzień 14, 2010, 09:29:41 »
poprogramowy feedback


Carly Autistic Teenager




(prowadzący) Wczoraj przedstawiliśmy Wam Carly, u której w wieku 4 lat zdiagnozowano głęboki autyzm. Pomimo wielu lat intensywnej terapii behawioralnej ani razu nie przemówiła. Jej rodzice myśleli, że nigdy nie będzie mówić. Jednak, jak wczoraj opowiedział nam John McKenzi, pewnego dnia Carly zaczęła pisać na komputerze.

(tata) Carly po prostu napisała literka po literce   P O M O C Y    B O L I     Z Ę B Y  . Nie mieliśmy pojęcia, że w ogóle potrafi literować.

(narrator) Dzięki komputerom Carly znalazła swój głos.

(komputer) Gdybym mogła powiedzieć ludziom jedną rzecz o autyźmie, byłoby by to, że nie chcę taka być, jednak jestem. Więc nie bądźcie źli. Próbujcie mnie zrozumieć.

(narrator) Historię tę wyemitowaliśmy wczoraj, od tamtej pory otrzymaliśmy tysiące e-maili.
Kyle z (Brewer?) Maine „Mam 20 lat i autyzm... (Twoja historia) pozwoli ludziom dowiedzieć się, że myślimy i mamy uczucia jak każdy. Mamy po prostu trudności z mówieniem.”
Jolanda z (...?) w North Carolina „Dzięki Tobie wiemy, że gdzieś tam w środku są myśliciele.”
Przysłaliście też pytania, na niektóre Carly, która była wówczas na turnusie rehabilitacyjnym, odpowiedziała.
„Co moje autystyczne dziecko chciałoby żebym o nim wiedziała?” Carly napisała: „Myślę, że chciałby żebyś wiedziała, że wie więcej niż Tobie się wydaje, że on wie.”
„Uważasz, że terapia behawioralna Ci pomogła?” „Wierzę - mówi Carly - że pozwala mi uporządkować myśli. Niestety nie może uczynić mnie normalną.”
A co Carly myśli o tych wszystkich e-mailach które otrzymaliśmy?

(tata) Usłyszenie jaką jest inspiracją dla innych, sprawiło, że bardzo dobrze myśli o sobie.

(prowadzący) I powinno. Jej tata powiedział, że pilnie pracowała nad pytaniami, a to nie jest łatwe. Pytania z którymi już się rozprawiła i jej odpowiedzi znajdziesz na abcnews.com (zakończenie audycji)
« Ostatnia zmiana: Grudzień 14, 2010, 17:08:13 wysłany przez m8rii »

m8rii

  • Zasłużony
  • *****
  • Wiadomości: 766
Odp: Autistic Girl Expresses Profound Intelligence
« Odpowiedź #7 dnia: Grudzień 14, 2010, 10:34:16 »

a swoją drogą ciekawi mnie to czarne pudło z ekranem dotykowym którego Carly używała - może ktoś wie co to jest?



m8rii

  • Zasłużony
  • *****
  • Wiadomości: 766
Odp: Autistic Girl Expresses Profound Intelligence
« Odpowiedź #8 dnia: Grudzień 15, 2010, 06:22:27 »
You Asked, She Answered: Carly Fleischmann, 13, Talks to Our Viewers About Autism
How Carly Responded to Your Questions
http://abcnews.go.com/Health/story?id=4320297&page=1


odpowiedzi Carly na niektóre pytania przysłane do ABC News po emisji "jej" programu dzień wcześniej

to już można załatwić guglami
kopiuj, wklej i tłumacz
http://translate.google.pl/?hl=pl&tab=wT#en|pl|








Carly Fleischmann, 13, is autistic, but after years of training, is able to articulate her feelings and thoughts. She provides rare insight into a world few people understand, and she answered some of our viewers' questions below.

Carly Fleischman expresses feelings by typing on her laptop computer.
(ABC News)


Question: "Millions of people saw your story on ABC News. Thousands have written letters of thanks to you. You are an incredible inspiration to so many families. Everyone is very proud of you. How does this make you feel?"

Carly: "I am so happy. I got a big gift from people around the world. Among so many kids with autism they chose me to be an advocate for autism. Where should I get behind a cause like this? I am so glad that I am able to help people understand autism."



Question: "Hi Carly, after years of not being able to speak, what does it mean to you to be able to tell people what you want to say?" Greg from Erie, Penn.

Carly: "greg it feels so awesome to ask for things. So how do you speak?"



Question: "Carly, I am so happy you found a way to communicate with those around you! My question is what was it like dealing with autism and coping with the frustrations of not being able to communicate your thoughts, feelings, desires and dislikes to your loved ones?" Ailyn from Miami, Fl.

Carly: "Ailyn it just sucks when I am alone. I feel very sad when mel goas away. I always yell when I feel like people so don't understand why I am sad."



Question: "What can you suggest to me, as a teacher and a parent of young teens with autism to help them?" Jerry and Marieanne Vincent

Carly: "be patient. Try getting a computer. Give them chips when they type."



Question: "What one thing do you think my autistic child would want me to know about him?"

Carly: "I think he would want you to know that he knows more than you think he does. He is lucky to have nice parents."



Question: "Do you believe the behaviour therapy helped you and do you think intensive therapy has anything to do with you not only finding a voice, but knowing what to say now that you've found the means?"

Carly: "I think behavior therapy helped me. I believe that it allows me to sort my thoughts. Unfortunately it can't make me normal."



Question from Carly's therapist, Mel: "Carly, you have come so far in the last year with all your success. Why do you think in the last year or so you've come so far and are able to communicate with more and more people?"

Carly: "because first howie (Carly's therapist) believed then dina (another therapist) did. Believing helped. Then time went by and dina left and time went by. Then a miracle happened you saw me type. Then you helped me forget that I'm autistic. You treat me like I'm normal."
« Ostatnia zmiana: Grudzień 15, 2010, 06:38:05 wysłany przez m8rii »

m8rii

  • Zasłużony
  • *****
  • Wiadomości: 766
Odp: Autistic Girl Expresses Profound Intelligence
« Odpowiedź #9 dnia: Grudzień 15, 2010, 06:31:34 »
Autism Breakthrough: Girl's Writings Explain Her Behavior and Feelings
Doctors Amazed by Carly Fleischmann's Ability to Describe the Disorder From the Inside
By JOHN MCKENZIE
Feb. 19, 2008
http://abcnews.go.com/Health/story?id=4311223&page=1

Przełom w autyźmie: "Listy" dziewczyny wyjaśniają jej zachowania i uczucia
Carly Fleischmann zadziwia lekarzy swoją umiejętnością opisywania zaburzenia od wewnątrz
przygotował John McKenzie
19 lutego 2008

załatwiamy guglami: kopiuj, wklej i tłumacz http://translate.google.pl/#en|pl|







Carly Fleischmann has severe autism and is unable to speak a word. But thanks to years of expensive and intensive therapy, this 13-year-old has made a remarkable breakthrough.

Two years ago, working with pictures and symbols on a computer keyboard, she started typing and spelling out words. The computer became her voice.

"All of a sudden these words started to pour out of her, and it was an exciting moment because we didn't realize she had all these words," said speech pathologist Barbara Nash. "It was one of those moments in my career that I'll never forget."

Then Carly began opening up, describing what it was like to have autism and why she makes odd noises or why she hits herself.

"It feels like my legs are on first and a million ants are crawling up my arms," Carly said through the computer.

Carly writes about her frustrations with her siblings, how she understands their jokes and asks when can she go on a date.

"We were stunned," Carly's father Arthur Fleischmann said. "We realized inside was an articulate, intelligent, emotive person that we had never met. This was unbelievable because it opened up a whole new way of looking at her." This is what Carly wants people to know about autism.

"It is hard to be autistic because no one understands me. People look at me and assume I am dumb because I can't talk or I act differently than them. I think people get scared with things that look or seem different than them." "Laypeople would have assumed she was mentally retarded or cognitively impaired. Even professionals labelled her as moderately to severely cognitively impaired. In the old days you would say mentally retarded, which means low IQ and low promise and low potential," Arthur Fleischman said.

Therapists say the key lesson from Carly's story is for families to never give up and to be ever creative in helping children with autism find their voice.

"If we had done what so many people told us to do years ago, we wouldn't have the child we have today. We would have written her off. We would have assumed the worst. We would have never seen how she could write these things - how articulate she is, how intelligent she is," the grateful father added.

"I asked Carly to come to my work to talk to speech pathologists and other therapists about autism," said Nash. "What would you like to tell them? She wrote, 'I would tell them never to give up on the children that they work with.' That kind of summed it up."

Carly had another message for people who don't understand autism.

"Autism is hard because you want to act one way, but you can't always do that. It's sad that sometimes people don't know that sometimes I can't stop myself and they get mad at me. If I could tell people one thing about autism it would be that I don't want to be this way. But I am, so don't be mad. Be understanding."
« Ostatnia zmiana: Grudzień 15, 2010, 06:40:02 wysłany przez m8rii »

m8rii

  • Zasłużony
  • *****
  • Wiadomości: 766
Odp: Autistic Girl Expresses Profound Intelligence
« Odpowiedź #10 dnia: Grudzień 15, 2010, 06:55:37 »
Teen Locked in Autistic Body Finds Inner Voice
Unable to Speak or Connect to the World Until Age 11, Carly Fleishman Types: 'I Am Autistic But That Is Not Who I Am'
Aug. 6, 2009
http://abcnews.go.com/2020/MindMoodNews/story?id=8258204&page=1

to jest w zasadzie to samo co w pierwszym filmiku
kilku cytatów jednak sobie nie daruję:


There are experts and skeptics who believe that nonverbal people like Carly are incapable of thinking or writing.

Carly: "I think people get a lot of their information from so-called experts but if a horse is sick, you don't ask a fish what's wrong with the horse. You go right to the horse's mouth."


*****

Breakthrough: Carly Emerges from Silent, Secret World

Therapists introduced picture symbols that would allow her to communicate her needs. For example, if Carly wanted chips, she would point to the picture of chips.

But then one day, three years ago, when Carly was 11, she was working with two of her therapists when she started to feel sick. Unable to communicate what she needed, she ran to a computer and began to type for the first time.

First she typed the word "H-U-R-T" and then "H-E-L-P" and then she threw up. Her therapists were shocked: They had never specifically taught her those words, and they wondered where she had learned them.


*****


Despite Progress, Constant Care Still Needed

For all her progress communicating, Carly still needs constant supervision. A family member or aide is always at her side, directing her through simple daily tasks like brushing her teeth, fixing her hair, even eating. Nothing is easy. But like most teens, Carly likes music, boys, clothing and of course going to the mall.

Carly has been very clear that she sees herself as a normal child locked in a body that she has little to no control over. So in public, everything has to be broken down and planned to control her impulses. In the past she has wandered off, even stolen goods. (jest też filmik Carly w centrum handlowym)


*****


To help keep Carly calm -- and keep her impulses in check -- she listens to music, swims and even does yoga, which has helped with her breathing and posture.


*****


Dr. Nicole Walton-Allen, an early skeptic, concedes: "In retrospect, it is quite clear that Carly obviously had skills that we were not aware of and she needed a vehicle to express herself."



*****


Sense of Humor, Awareness Baffle Doctors

One of the things that makes Carly so unique is her tremendous sense of humor. For instance, this exchange with her therapist:

Barb: "How cute are you?"
Carly: "I'm so cute blind people stop and stare."

Her brother Matthew is also a favorite target.
Carly: "Matthew smells so bad skunks run and hide."



*****


He (tata) also notes that Carly's breakthrough was the result of thousands of dollars spent on years of intensive therapy. It's the kind of money most families unfortunately could never afford to spend on their autistic children.


*****



But experts we spoke to said Carly's abilities are extremely rare and that her case should not raise false hope.


*****


The Fleischmanns know that Carly is not out of the woods. She will likely require considerable support for the rest of her life.



*****


Selection from Carly's Forthcoming Novel "The Elephant Princess":

"I want you to close your eyes and imagine a girl all alone in the middle of the jungle. All she can hear are the sounds of the animals. But what she does not know is that the sounds aren't just random sounds. In fact, the animals are talking to each other. "


« Ostatnia zmiana: Grudzień 15, 2010, 07:12:55 wysłany przez m8rii »

m8rii

  • Zasłużony
  • *****
  • Wiadomości: 766
Odp: Autistic Girl Expresses Profound Intelligence
« Odpowiedź #11 dnia: Grudzień 15, 2010, 08:02:41 »
jak dla mnie zastanawiające są te dwa stwierdzenia

"Tata Carly dodaje, że przełom był także rezultatem tysięcy dolarów wydawanych przez lata na intensywną terapię. Większość rodzin nie jest w stanie przeznaczyć takich pieniędzy na ich autystyczne dzieci."

oraz

"Eksperci z którymi rozmawialiśmy, mówią że zdolności Carly są wyjątkowo rzadkie i jej przypadek nie powinien dawać złudnych nadziei."



ciekawe ile, zwłaszcza głęboko autystycznych i upośledzonych umysłowo, dzieci bo nastu latach intensywnej (40h/tydz terapii 1:1)  umiałoby pisać (czy miało inne umiejętności których nikt dziś nie podejrzewa)?????

ewajan

  • Zasłużony
  • *****
  • Wiadomości: 711
Odp: Autistic Girl Expresses Profound Intelligence
« Odpowiedź #12 dnia: Grudzień 15, 2010, 09:00:12 »
Pewnie wśród tej grupy są tylko jednostki, którym dano tę  szansę. Za szybko dzieci z głębokim autyzmem i większym upośledzeniem uznaje się za niezdolne  do niczego...specjaliści przyklepią to swoimi pieczątkami i podpisami i klamka zapada.
A taki człowiek coraz bardziej zamyka się w sobie i jest mu z tym dobrze, bo poukłada sobie swój świat i sam już nie chce zmian. Carlę też musieli na początku, zmuszać by zaczęła się komunikować.
Mój Rafał jest z tego samego typu autystyków, też przez wiele wiele lat terapia nie przynosiła większych efektów, a teraz przy pomocy Makatonu układa  zdania.
"Człowiek potrzebuje innych ludzi,
By rozwijać się i spełniać”.

m8rii

  • Zasłużony
  • *****
  • Wiadomości: 766
Odp: Autistic Girl Expresses Profound Intelligence
« Odpowiedź #13 dnia: Grudzień 16, 2010, 06:54:26 »


w jedym miejscu przeczytałam, że rodzice Carly rocznie, przez naście lat, wydawali do 80 tys. USD na jej terapie

http://www.ctv.ca/CTVNews/_UNDEFINED_VALUE_/20080320/WFIVE_CarlysStory_080320/

m8rii

  • Zasłużony
  • *****
  • Wiadomości: 766
Odp: Autistic Girl Expresses Profound Intelligence
« Odpowiedź #14 dnia: Grudzień 16, 2010, 06:57:26 »
Carly i Larry King

April 3, 2009
Carly Fleischmann's Exclusive Blog for Larry King Live
http://larrykinglive.blogs.cnn.com/2009/04/03/carly-fleischmanns-exclusive-blog-for-larry-king-live-join-the-discussion-w-carly/

Myślę, że prawdziwa walka toczy się o to jak dotrzeć do dziecka.


Podsłuchałam Jenny M mówiącą, że jej syn czuje się jak Dory z Nemo, ponieważ nic nie pamięta z okresu kiedy był autystyczny. Sama dużo pamiętam z tego okresu. Znam dużo autystycznych dzieciaków, które podobnie jak ja sporo pamiętają.