Autor Wątek: Informacja o tablicy  (Przeczytany 19256 razy)

0 Użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

admin

  • Administrator
  • Zasłużony
  • *****
  • Wiadomości: 1130
Informacja o tablicy
« dnia: Czerwiec 03, 2007, 22:23:20 »
Na prośbę rodziców skupionych wokół tablicy Autyzm wyodrębniona została tematyka dotycząca MUTYZMU. Wymianę informacji na ten temat prosimy dokonywać wyłącznie na niniejszej tablicy.

Moderatorem tablicy jest terka




Administratorzy
"Strona Dzieci Sprawnych Inaczej"
www.dzieci.org.pl

terka

  • Aktywny
  • ***
  • Wiadomości: 193
Informacja o tablicy
« Odpowiedź #1 dnia: Czerwiec 04, 2007, 10:39:38 »
Cieszę się, że powstała oddzielna tablica, na której będzie można wymieniać doświadczenia związane z mutyzmem. Zapraszam wszystkich zainteresowanych tematem, do dyskusji w tym miejscu.

Chciałabym poniżej przytoczyć kilka informacji zaczerpniętych z sieci, aby naświetlić problem tym, którzy mniej go znają:

"Mutyzm selektywny, którym bywa dotknięte 1 na 500 dzieci (częściej dziewczynki niż chłopcy) to fobia społeczna, to lęk przed rozmowami z nieznajomymi. Takie dziecko jest gotowe na wszystko by uniknąć tego lęku, sądzimy, że celowo przestaje mówić, tymczasem przestaje mówić by się nie bać. Dzieci dotknięte mutyzmem są bardzo czułe na swoim punkcie, boją się zostać wyśmiane, obmówione przez kolegów. Są nadwrażliwe, chcą być pewne że wszystko robią dobrze i nie wypadają głupio. Nie chcą odpowiadać dopóki nie są pewne w 100% swojej odpowiedzi. Mają niskie poczucie własnej wartości.
Dla takich dzieci pierwszy dzień w przedszkolu czy szkole jest wstrząsającym przeżyciem. Czują się osamotnione. Koledzy nie chcą ich poznać bo z nimi nie rozmawiają. Nauczyciele również bywają zniechęceni bo w klasie (grupie) jest dziecko, które nawet nie skinie głową a czasem w ogóle nie reaguje"

Opracowanie: Stefania Kulij, pedagog



"Mutyzm selektywny jest też rodzajem fobii. Dziecko umie mówić normalnie i chce mówić, ale często nie jest w stanie. Dziecko zachowuje się zupełnie normalnie kiedy czuje się bezpiecznie i spokojnie. Na przykład w swoim rodzinnym domu dziecko jest gadatliwe, głośne, zabawne a nawet despotyczne.
W większości innych miejsc, włączając szkołę, dziecko odczuwa realny strach, czuje się tak jakby ciągle było "na świeczniku". Odczucie strachu pogłębia świadomość, że mówienie będzie oczekiwane i pożądane. W takiej sytuacji dziecko nie może wykrztusić słowa lub może tylko szeptać. Może to wyglądać jak niesmiałość, ale jest to zupełnie coś innego a dziecko z mutyzmem niekoniecznie jest nieśmiałe. Ludzie cierpiący w dzieciństwie na mutyzm, którzy mogą opisać swoje uczucia w tym czasie, mówią że ich gardło było jak ściśnięte lub sparaliżowane.  
Nie jest więc zaskakujące, że cierpiący próbuje bronić się przed takim nieprzyjemnym uczuciem. Dziecko próbuje komunikować się w inny sposób, przez np. wskazywanie ręką lub kręcenie głową. Jest wrażliwe na to jak inni je oceniają i bardzo łatwo je zranić. Dziecko obawia się bycia innym, boi się wykpienia, krytyki, odrzucenia i wielu innych rzeczy ale nie chce żeby ktokolwiek wiedział o jego strachu.
W rezultacie dziecko zaczyna unikać zajęć, w których tak naprawdę chciałoby uczestniczyć. Dziecko wie, że mówienie prowadzi do akceptacji, tworzenia przyjaźni, ale mówienie, a w szczególności inicjowanie rozmowy, jest niewiarygodnie trudne dla niego. Dziecko unika mówienia poprzez unikanie ludzi i izolowanie się od nich. To oznacza, że dziecko nie nabywa umiejętności społecznych. Staje się samotne nawet jeśli nie jest samotnikiem"

Selective Mutism Information and Research Association (SMIRA) Wielka Brytania



"Mutzym selektywny jest dziecięcym zaburzeniem, które charakteryzuje się niemożnością lub skrajną niechęcią do mówienia w pewnych miejscach, pomimo swobodnego i normalnego mówienia w innych.
Pomimo, że w przeszłości mutyzm był kojarzony z autyzmem, buntowniczym uporem lub przeżytą traumą, najnowsze badania wykazują, że jest on formą fobii społecznej. To oznacza, że niemożność mówienia jest związana z uczuciem ekstremalnej nieśmiałości, skrępowania i zażenowania.
Niestety, wielu ludzi często sądzi, że dzieci te są jedynie niechętne do współpracy i uparte, mają problemy z wymową lub są poważnie upośledzone umysłowo.W rezultacie tego mogą zdarzać się przypadki nieuzasadnionego umieszczania tych dzieci w szkołach specjalnych lub próby zaniżania wyników ich testów.
Najbardziej efektywnym leczeniem mutyzmu jest leczenie farmakologiczne i poznawcza terapia behawioralna (CBT). Rodzaj leków, które są efektywne to Selective Serotonin Reuptake Inhibitors (SSRI). Terapia behawioralna jest bardzo intensywną formą psychoterapii, w której ćwiczone są i nagradzane małe aczkolwiek coraz bardziej trudne kroki zmierzające do mówienia. Terapia behawioralna wymaga solidnego wysiłku zarówno od obojga rodziców jak i dziecka. Ponadto specjalny wysiłek musi zostać włożony we włączenie personelu szkolnego do terapii, na każdym jej etapie.
Większość dzieci z mutyzmem czuje się bardzo źle, gdy skupia się na nich nadmierną uwagę. Reakcja innych, gdy dziecko mutystyczne zaczyna mówić, może łatwo je przytłoczyć. Innymi słowy, jest bardzo ważne, aby powstrzymać się od robienia wielkiego wydarzenia z tego, że dziecko mówi. Należy je chwalić powściągliwie i spokojnie."

Uniwersytet Kalifornijski, Los Angeles, US

terka

  • Aktywny
  • ***
  • Wiadomości: 193
Informacja o tablicy
« Odpowiedź #2 dnia: Czerwiec 04, 2007, 12:48:19 »
Jeszcze coś dorzucę.
Wiersz napisany przez dr Elise Shipon-Blum, lekarza i jednoczesnie matke chorego dziecka:

"Cierpienie w milczeniu"

Co to jest mutyzm selektywny?

To śliczna 4 letnia dziewczynka, która uwielbia rozmawiać ze swoimi lalkami, ale nie może mówić poza domem.

To uroczy 6 letni chłopiec, który biega hałaśliwie w swoim ogródku,
lecz nieruchomieje gdy wchodzi do swojej klasy.

To 11 letnia dziewczynka, która pisze i śpiewa piękne piosenki w domu,
ale nie może wydobyć głosu przy nauczycielu i kolegach z klasy.

To 15 letni chłopiec, który kocha komputer, rozrabiający i żartujący z najlepszymi przyjaciółmi, ale który nie może odezwać się do nich w szkole.

To wrażliwa i spostrzegawcza mała 5 letnia dziewczynka, która mówi swoim rodzicom o wszystkich ekscytujących i zabawnych rzeczach, które chciałaby robić na swoim urodzinowym przyjęciu, ale która nigdy nie powiedziała ani słowa poza domem.

To zabawna 6 letnia dziewczynka, która tańczy i śpiewa w domu, gdy jej rodzina z dumą ogląda występ, ale która staje bez ruchu i nie może wydać dźwięku, gdy jej klasa ma próbę szkolnego występu.

To 9 letni chłopiec głośno wiwatujący, gdy jego ulubiona drużyna hokejowa zdobywa gola, ale który siedzi sam na przyjęciu i odwraca się gdy inne dziecko podchodzi do niego.

To uzdolniona artystycznie 7 letnia dziewczynka, dumna z siebie, gdy pokazuje swoje dzieło rodzinie i dwóm najlepszym przyjaciółkom, ale która nie jest w stanie odezwać się do swoich przyjaciółek w szkole.

Co to jest mutyzm selektywny? To dziecko cierpiące w milczeniu.



Dr Elisa Shipon-Blum zadedykowała ten wiersz swojej córce Sophie.

Dr Elisa Shipon-Blum
Chief Executive Officer, Executive Medical Director
Selective Mutism Group Childhood Anxiety Network
President & Director Selective Mutism Anxiety Research & Treatment Center (SMART-CENTER)
Philadelphia, Pennsylvania, US